ေရွးမဆြက ေရြးႏႈတ္ခြဲခန္႔ျခင္း
ယာကုတ္ႏွင့္ ဧေသာ ညီအကို အေၾကာင္း
ယာကုတ္ကို ငါခ်စ္၏။ ဧေသာကို ငါမုန္း၏။ (ေရာမ ၉း၁၃)
ဘုရားသခင္၏ ၾကိဳတင္ခြဲခန္႔ျခင္းႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာအေၾကာင္းအရာကို ရွင္းျပရန္ အလြန္ခက္ခဲသည္ ဟု ထင္ျမင္ပါ သည္။ ဘုရား သခင္သည္ လူတစ္ခ်ိဳ႕အား သူ၏လူမ်ိဳးေတာ္အျဖစ္ ၾကိဳတင္ခြဲခန္႔ခဲ့သည္ ဆိုသည္မွာ အလြန္နားလည္ ရ ခက္သည့္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ ပင္ျဖစ္သည္။ ၾကိဳတင္ခြဲခန္႔ျခင္းႏွင့္ပတ္သတ္ေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကို ေဆြးေႏြးျငင္းခံု လာသည္မွာ အသင္း ေတာ္ေခတ္ဦးမွ စ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္ပင္ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ ေသာ အမႈေတာ္ေဆာင္မ်ားက သိ နား လည္သေလာက္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး နားလည္ႏိုင္ရန္ ရွင္းျပေနၾက ေသာ္ လည္း အမွန္ တကယ္ နားလည္ႏုိင္ေသာ အမႈအရာ မဟုတ္ ေခ်။
ယခု ထိုအေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာ ႏႈတ္ခပတ္ေတာ္ကို ေဆြးေႏြးလိုပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ေဆြးေႏြး ရာတြင္ သန္႔ ရွင္းေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္၏ လမ္းျပမႈ အမွန္တကယ္လိုအပ္ေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအေၾကာင္း အရာကို နားလည္ႏိုင္ ရန္ ပထမဦးစြာ ဆု ေတာင္းမႈျပဳပါ။
ဘုရားသခင္သည္ လူအခ်ိဳ႕အား ကယ္တင္ျခင္းရရန္ ေရြးေကာက္၍ အခ်ဳိ႕ကို အျပစ္အတြက္ စီရင္ျခင္း ခံရရန္ ခ်န္ လွပ္ ထားသည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာႏွင့္ပတ္သတ္၍ သမၼာက်မ္းစာပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားထဲမွ တစ္ခုကို ေလ့လာ လိုပါသည္။ ထိုက်မ္းခ်က္မွာ "ယာကုတ္ကို ငါခ်စ္၏။ ဧေသာကို ငါမုန္း၏" (ေရာမ ၉း၁၃) ျဖစ္ပါသည္။ ထိုက်မ္း ပိုဒ္ သည္ အလြန္ထိတ္လန္႔စရာေကာင္းသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ လူမ်ားက အမုန္းဆိုေသာ စကား လံုးကို မၾကားလို ေသာ္လည္း၊ ဘုရားသခင္သည္ "မုန္းသည္" ဟူေသာစကားလံုးကို အတိအလင္း သံုးစြဲထား ပါသည္။ ထိုအေၾကာင္း အရာႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး သူတုိ႔ႏွစ္ဦးကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ေအာက္ပါ ဇယား အတုိင္းျမင္ရမည္ ျဖစ္သည္။
အထက္ပါ ဇယားတြင္ ေဖၚျပထားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားေၾကာင့္ ဧေသာသည္ အမွန္တကယ္ အမုန္းခံခဲ့ရသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။
အထက္ပါ က်မ္းပိုဒ္သည္ ဧေသာႏွင့္ ယာကုတ္ကို တိုက္ရုိက္ ရည္ညႊန္ထားသည္။ ဘုရားသခင္သည္ ယာကုတ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်စ္ျပီး ဧေသာကို အဘယ္ေၾကာင့္ မုန္းရပါသနည္း။
ဘုရားသခင္သည္ လူအခ်ိဳ႕ကိုသာ ေရႊးေကာက္၍ အျခားသူမ်ားကို ေရႊးေကာက္ျခင္းမျပဳ။ ဘုရားသခင္ သည္ လူသားမ်ားကို ကိုင္တြယ္ရာတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးမတူကြဲျပားျခားစြာျဖင့္ ကုိင္တြယ္ေနေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀န္ခံရေပမည္။ အရာရာတိုင္းတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တဦး အခြင့္ အေရးမ်ားလည္းမတူ။ အေခ် အေနလည္း မတူေစရန္ ဘုရားသခင္ ျပဳလုပ္ထားသည္။ လူခ်မ္သာႏွင့္ လူဆင္းရဲ၊ ပညာတတ္သူႏွင့္ မတတ္သူ၊ ႏႈတ္ခတ္ေတာ္ ၾကားႏႈိင္သူႏွင့္ ၾကားခြင့္မရသူ၊ သြန္သင္ေပးႏုိင္ေသာ ဆရာသမားမ်ား ရွိသူႏွင့္မရွိသူ စသည္ျဖင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မ်ားစြာ ျခားနား ခ်က္ေတြ ရွိေနၾကသည္။ ထိုအရာမ်ား အားလံုးသည္ ဘုရားသခင္၏ စီမံခန္႔ခြဲမႈမ်ား ေအာက္တြင္ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနၾကသလား။
လူႏွစ္ေယာက္သည္ တစ္ခ်ိန္တည္း၊ တစ္ေနရာတည္း၊ ဆရာတစ္ဦးဧ၀ံေဂလိ သတင္းေကာင္းကို ၾကားနာခဲ့ရျပီး တစ္ဦးကေတာ့ စိတ္ႏွလံုး စိတ္ႏွလံုး အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္လက္ခံက ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ လုံးလံုး ပစ္ပယ္ျပီး ေက်ာခိုင္းလုိက္သည္။ ဘုရားသခင္သည္ တစ္ေယာက္အေပၚတြင္ ၾကီးေသာ လက္ေတာ္ႏွင့္ တုိ႔ထိက ေနာက္ တစ္ဦးအေပၚတြင္ တို႔ထိျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ ဆိုလိုသည္မွာ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ ႏွစ္ဦးကို ျခားနားစြာ ကိုင္တြယ္ ခဲ့ေၾကာင္း ၀န္ခံရေပမည္။
ယာကုတ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်စ္ရပါသနည္း။ အမွန္တကယ္တြင္ ယာကုတ္သည္ ေကာင္းေသာသူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေခ်။ ေဟျဗဲဘာသာစကားအားျဖင့္ ယာကုတ္ဟူေသာ အဓိပၸါယ္မွာ "လိမ္လည္ လွည့္ျဖားသူ" ဟု အဓိပၸါယ္ရွိပါသည္။ အမည္ႏွင့္ လိုက္ေအာင္ပင္ ညဏ္အလြန္မ်ားျပီး လွည့္ျဖားတတ္သူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္က ဤကဲ့သို႔ေသာ လူမ်ိဳးကို ခ်စ္သည္ဟု ဆိုရာ၌ ၾကီးမားေသာ ေမတၱာေတာ္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ယာကုတ္၏ အသက္တာတြင္ အေပးအယူလုပ္ကာ အျမဲတမ္းအႏိုင္ယူရန္ ၾကိဳးစားအားထုပ္ေလ့ရွိသည္။ ဘုရားသခင္ကိုပင္ အေပးအယူလုပ္ ရန္ၾကိဳးစားအားထုပ္ခဲ့သည္။ ေဗသလ အရပ္တြင္ ေက်ာက္ခဲကို ေခါင္းအံုးျပီး အိပ္စက္အနားယူေနရာ ထိုအရပ္တြင္ ေကာင္းကင္တမန္မ်ား ဆင္း/တက္ ေနၾကသည္ကို ျမင္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ဘုရားသခင္က
မနက္မိုးလင္းလာေသာအခါ အိပ္ရာမွ ႏုိးျပီး ထုိအရပ္မွ မထြက္ခြာခင္ ယာကုတ္က
ယာကုတ္သည္ ထိုမွ်ေလာက္ ဘုရားသခင္၏ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ႏွင့္ ကတိေတာ္မ်ား ရရွိိထားေသာ္လည္း ဘုရားသခင္က ႏႈတ္ထြက္စကားေတာ္အတုိင္း မလုပ္မွာ စိုးျပီး အေပးအယူ လုပ္ခဲ့ေသ:သည္။ ကိုယ္ေတာ္ တကယ္လုပ္ေပးရင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပန္လုပ္ေပးမယ္။ ကိုယ္ေတာ္ တကယ္လုပ္မေပးရင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း လုပ္ခ်င္မွ လုပ္မယ္ ဆိုသည့္ သေဘာပင္ ျဖစ္သည္။
ထို႔ေနာက္ သူသည္ ခရီးဆက္လက္ ထြက္ခြာ ခဲ့ျပီးေနာက္ သူ႔ဦးရီး လာဗန္ထံတြင္ ေရာက္ရွိသည္။ ထိုေနရာတြင္ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ သူသည္ သူ႔ဦးရီးလည္းျဖစ္၊ ေယာကၡမလည္းျဖစ္သည္ လာဗန္၏ အိမ္တြင္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေနခဲ့ရသည္။ ထို႔ေန႔ရက္ ကာလမ်ားသည္ ယာကုတ္အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား ဆံုးရႈံးခဲ႔ရသည့္ ေန႔ရက္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ စိုက္သည့္အတုိင္း ရိတ္ရသည္ ဟု ေျပာရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိေနရာတြင္ လာဗန္က လွည့္စားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး ယာကုတ္ကို အသံုးခ်ကာ စီးပြားေရး အျမတ္ထုပ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး မခံႏုိင္သည့္ အဆံုးတြင္ ယာကုတ္က လွည့္စားမႈမ်ား၊ ကလိမ္ကက်စ္ညဏ္မ်ားကို အသံုးခ်ကာ လာဗန္ကို ျပန္လည္ လွည့္စားျပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ရရွိလာေသာအခါ လာဗန္ထံမွ ထြက္ေျပးေတာ့သည္။
အျပန္ခရီးတြင္ ျပႆနာ စတင္ေခ်ျပီ။ သူလွည့္စားခဲ့ေသာ သူ႔အကိုႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေတာ့မည္။ သူ႔အကို ဧေသာ သည္ ယာကုတ္ကို သတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ မုန္းတီးေနမွန္း သူကိုယ္တုိင္ သိပါသည္။ သို႔ေသာ္ အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ကတည္းက ပင္ ဘုရားသခင္၏ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ျဖစ္ေသာ "အၾကီးသည္ အငယ္၌ ကၽြန္ခံရလိမ့္မည္ (ဗ်ာဒိတ္ ၂၅း၂၃)" ဆိုေသာ ကတိေတာ္ကို သိျပီး ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ဒီခရီးကို အစျပဳခဲ့သည့္အခ်ိန္က ဘုရား သခင္ ေဗသလအရပ္တြင္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ စကားေတာ္မ်ားကိုလည္း သိျပီးျဖစ္သည္။ အကို ဧေသာကို ရင္မဆိုင္ရဲေသာအေၾကာင့္ မိမိကၽြန္မ်ားႏွင့္ မယားမ်ားကို ေရွ႕မွ ေစလႊတ္ကာ အကို၏ အမ်က္ေဒါသကို ေျပရာေျပေၾကာင္း ျဖစ္ေစရန္ ၾကိဳးစားအား ထုပ္ခဲ့သည္။ ထိုဗ်ာဒိတ္ေတာ္မ်ားကို သိရွိ ျပီးျဖစ္ပါလ်က္ အကို ဧေသာကို ရင္မဆိုင္ခဲ့သည္မွာ ကတိေတာ္ကို မယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။
ထို႔ေနာက္ အကိုဧေသာႏွင့္ မေတြ႕မီ ညတြင္ ယာကုတ္သည္ ယဗၺဳတ္ဆိုေသာ ေခ်ာင္းကေလး နံေဘးတြင္ တကိုယ္တည္း ရွိေနစဥ္ လူတစ္ဦးသည္ သူ႔ကို ၀င္ေရာက္နဗန္းလံုးေလသည္။ ထုိသူသည္ ေကာင္းကင္တမန္ ျဖစ္သည္ ကို သိရွိေသာအခါ အတင္းဆြဲထားေလေတာ့သည္။ ထိုသူက မိုးလင္းေတာ့မည္ ငါ့ကိုလႊတ္ပါ ဟု ေျပာေသာ အခါ "ကိုယ္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေကာင္းၾကီးမေပးလွ်င္ မသြားရ" ဟူ၍ ေျပာဆိုျပီး အတင္းဆြဲထားေလေတာ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ အတင္းဆြဲထားရျခင္းမွာ မနက္ ျဖန္ေတြ႕ရမည့္ အကိုျဖစ္သူႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရာတြင္ ေအာင္ျမင္မႈ ရႏုိင္ရန္ ေကာင္းၾကီး အတင္းေတာင္းခံေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေန႔ညတြင္ ေကာင္းကင္တမန္က ယာကုတ္၏ ေပါင္ရုိးကို ထိုးသျဖင့္ သူသည္ အဆစ္ျပဳတ္ကာ ဒုကၡိတ ဘ၀ ေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ ဘုရားသခင္က ထိုသို႔ ျဖစ္ေစျခင္းမွာ သူ႔တြင္ အစြမ္းအစမရွိေၾကာင္း သိေစခ်င္၍ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ယာကုတ္သည္ ကိုယ္တိုင္က ဒုကၡိတ ျဖစ္သည္။ သူပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကိုလည္း သူ႔အကို ေက်နပ္ေစရန္ ေပးဘို႔ စဥ္းစားထားသည္။ ယခုအခါ ပိုင္ဆိုင္မႈ လည္းကင္းမဲ့၊ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒုကၡိတ ျဖစ္ေနျပီ။ ထုိအေျခအေနကို ေရာက္ေစျခင္းမွာ ယာကုတ္ကို မင္းဘယ္ ေလာက္ ကလိမ္ကက်စ္ညဏ္သံုးသံုး၊ မင္းဘယ္ေလာက္ အစြမ္းအစရွိရွိ ဘာမွ အသံုးမက်ပါဘူး၊ ဆိုတာကို သိေစျခင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ယခုအခါ ယာကုတ္သည္ ကိုယ္ပိုင္ အစြမ္းအစ မဲ့သြားေလျပီ။ သို႔ေသာ္ သူခံစားလိုက္ရေသာ ေကာင္းၾကီးမဂၤလာ တခုရွိသည္။ ထိုအရာမွာ ယာကုတ္၏ အမည္ကို ဣသေရလ ဟူ၍ အမည္ေျပာင္းလိုက္သည္။ ဣသေရလ ဆိုသည္မွာ "ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေရွ႕စံ ကိုယ္ေတာ္ေလး" ဟု အဓိပၸါယ္ရ ပါသည္။ ဒုကၡိတျဖစ္၊ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ဆံုးရႈံးရမည့္ အေျခအေန ေရာက္မွ ယာကုတ္ "လွည့္ဖ်ားသူ" မွ "ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေရွ႕မင္းသား" ျဖစ္လာေတာ့သည္။ ထုိအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မွာ ယာကုတ္သည္ အရာရာကို နားလည္သြားေခ်ျပီ။
ဆက္လက္ျပီ သင္ကိုယ္တုိင္ အေျခအေနကိုလည္း ဆက္လက္ ဆန္းစစ္ေလ့လာပါ။ သင္သည္ ယာကုတ္ကို အျပစ္တင္ေကာင္း တင္ႏုိင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သင္ကိုယ္တုိင္ပင္ ယာကုတ္ထက္ ပိုမိုဆိုးရြားေသာသူလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ လူတိုင္းသည္ ယာကုတ္ကဲ့သို႔ပင္ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စကိုသာ အားကိုးယံုၾကည္ျပီး ဘုရားသခင္ကို ဘယ္ေသာအခါမွ ယံုၾကည္အားကိုးႏုိင္မႈ မရွိၾကပါ။ မ်က္ျမင္အေျခအေနကိုသာ ၾကည့္ျပီး အသက္ရွင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္။ သင္ကိုယ္တုိင္ ယာကုတ္ႏွင့္ ျခားနားပါသလား။
အထက္ပါ ျဖစ္စဥ္မ်ားအရ ယာကုတ္သည္ အမွန္တကယ္ ေကာင္းေသာသူ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္က ခ်စ္ရပါသနည္း။ ရွင္းပါသည္။ တခုတည္းေသာ အေၾကာင္းသာ ရွိပါသည္။ ထုိအရာမွာ ေက်းဇူးေတာ္သာ လွ်င္ ျဖစ္ေပသည္။ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္က မေကာင္းေသာသူမ်ား အားလံုးကို ဘုရားသခင္၏ အခ်စ္ေတာ္ ျဖစ္ေစသည္။"ေက်းဇူးျပဳလိုေသာသူကို ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူ၏" (ေရာမ ၉း၁၈)။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံမွသာ ထုိေက်းဇူးေတာ္ကို ခံစားႏုိင္သည္။ လက္မခံပါက ထုိေက်းဇူးေတာ္ကို ခံစားႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိေခ်။
ဘုရားသခင္မုန္းေသာ ဧေသာ အေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမည္။
ယာကုတ္ကို ငါခ်စ္၏။ ဧေသာကို ငါမုန္း၏။ (ေရာမ ၉း၁၃)
ဘုရားသခင္၏ ၾကိဳတင္ခြဲခန္႔ျခင္းႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာအေၾကာင္းအရာကို ရွင္းျပရန္ အလြန္ခက္ခဲသည္ ဟု ထင္ျမင္ပါ သည္။ ဘုရား သခင္သည္ လူတစ္ခ်ိဳ႕အား သူ၏လူမ်ိဳးေတာ္အျဖစ္ ၾကိဳတင္ခြဲခန္႔ခဲ့သည္ ဆိုသည္မွာ အလြန္နားလည္ ရ ခက္သည့္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ ပင္ျဖစ္သည္။ ၾကိဳတင္ခြဲခန္႔ျခင္းႏွင့္ပတ္သတ္ေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကို ေဆြးေႏြးျငင္းခံု လာသည္မွာ အသင္း ေတာ္ေခတ္ဦးမွ စ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္ပင္ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ ေသာ အမႈေတာ္ေဆာင္မ်ားက သိ နား လည္သေလာက္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး နားလည္ႏိုင္ရန္ ရွင္းျပေနၾက ေသာ္ လည္း အမွန္ တကယ္ နားလည္ႏုိင္ေသာ အမႈအရာ မဟုတ္ ေခ်။
ယခု ထိုအေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာ ႏႈတ္ခပတ္ေတာ္ကို ေဆြးေႏြးလိုပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ေဆြးေႏြး ရာတြင္ သန္႔ ရွင္းေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္၏ လမ္းျပမႈ အမွန္တကယ္လိုအပ္ေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအေၾကာင္း အရာကို နားလည္ႏိုင္ ရန္ ပထမဦးစြာ ဆု ေတာင္းမႈျပဳပါ။
ဘုရားသခင္သည္ လူအခ်ိဳ႕အား ကယ္တင္ျခင္းရရန္ ေရြးေကာက္၍ အခ်ဳိ႕ကို အျပစ္အတြက္ စီရင္ျခင္း ခံရရန္ ခ်န္ လွပ္ ထားသည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာႏွင့္ပတ္သတ္၍ သမၼာက်မ္းစာပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားထဲမွ တစ္ခုကို ေလ့လာ လိုပါသည္။ ထိုက်မ္းခ်က္မွာ "ယာကုတ္ကို ငါခ်စ္၏။ ဧေသာကို ငါမုန္း၏" (ေရာမ ၉း၁၃) ျဖစ္ပါသည္။ ထိုက်မ္း ပိုဒ္ သည္ အလြန္ထိတ္လန္႔စရာေကာင္းသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ လူမ်ားက အမုန္းဆိုေသာ စကား လံုးကို မၾကားလို ေသာ္လည္း၊ ဘုရားသခင္သည္ "မုန္းသည္" ဟူေသာစကားလံုးကို အတိအလင္း သံုးစြဲထား ပါသည္။ ထိုအေၾကာင္း အရာႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး သူတုိ႔ႏွစ္ဦးကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ေအာက္ပါ ဇယား အတုိင္းျမင္ရမည္ ျဖစ္သည္။
| ယာကုတ္ | ဧေသာ |
| အခ်စ္ခံရသည္ | အမုန္းခံရသည္ |
| ေကာင္းၾကီးခံရသည္ | ေကာင္းၾကီးမခံစားရပါ |
| ေရြးေကာက္ခံရသည္ | ေရြးေကာက္မခံရပါ |
| ကယ္တင္ခံရသည္ | အျပစ္လမ္းတြင္ ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရသည္ |
အထက္ပါ ဇယားတြင္ ေဖၚျပထားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားေၾကာင့္ ဧေသာသည္ အမွန္တကယ္ အမုန္းခံခဲ့ရသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။
"ဘုရားသခင္ေရႊြးေကာက္ေတာ္မူျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ေသာ အၾကံေတာ္သည္ အက်င့္အားျဖင့္ မတည္။ ေခၚ ေတာ္မူေသာသူ၏ အလိုေတာ္အားျဖင့္ တည္မည့္အေၾကာင္း မဖြားမည္ (သို႔) ေကာင္းေသာ အက်င့္၊ မေကာင္း ေသာအက်င့္ မက်င့္မည္ သားၾကီးသည္ သားငယ္ထံ၌ ကၽြန္ခံရမည္" (ေရာမ ၉း၁၁-၁၂)
အထက္ပါ က်မ္းပိုဒ္သည္ ဧေသာႏွင့္ ယာကုတ္ကို တိုက္ရုိက္ ရည္ညႊန္ထားသည္။ ဘုရားသခင္သည္ ယာကုတ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်စ္ျပီး ဧေသာကို အဘယ္ေၾကာင့္ မုန္းရပါသနည္း။
ဘုရားသခင္သည္ လူအခ်ိဳ႕ကိုသာ ေရႊးေကာက္၍ အျခားသူမ်ားကို ေရႊးေကာက္ျခင္းမျပဳ။ ဘုရားသခင္ သည္ လူသားမ်ားကို ကိုင္တြယ္ရာတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးမတူကြဲျပားျခားစြာျဖင့္ ကုိင္တြယ္ေနေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀န္ခံရေပမည္။ အရာရာတိုင္းတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တဦး အခြင့္ အေရးမ်ားလည္းမတူ။ အေခ် အေနလည္း မတူေစရန္ ဘုရားသခင္ ျပဳလုပ္ထားသည္။ လူခ်မ္သာႏွင့္ လူဆင္းရဲ၊ ပညာတတ္သူႏွင့္ မတတ္သူ၊ ႏႈတ္ခတ္ေတာ္ ၾကားႏႈိင္သူႏွင့္ ၾကားခြင့္မရသူ၊ သြန္သင္ေပးႏုိင္ေသာ ဆရာသမားမ်ား ရွိသူႏွင့္မရွိသူ စသည္ျဖင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မ်ားစြာ ျခားနား ခ်က္ေတြ ရွိေနၾကသည္။ ထိုအရာမ်ား အားလံုးသည္ ဘုရားသခင္၏ စီမံခန္႔ခြဲမႈမ်ား ေအာက္တြင္ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနၾကသလား။
လူႏွစ္ေယာက္သည္ တစ္ခ်ိန္တည္း၊ တစ္ေနရာတည္း၊ ဆရာတစ္ဦးဧ၀ံေဂလိ သတင္းေကာင္းကို ၾကားနာခဲ့ရျပီး တစ္ဦးကေတာ့ စိတ္ႏွလံုး စိတ္ႏွလံုး အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္လက္ခံက ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ လုံးလံုး ပစ္ပယ္ျပီး ေက်ာခိုင္းလုိက္သည္။ ဘုရားသခင္သည္ တစ္ေယာက္အေပၚတြင္ ၾကီးေသာ လက္ေတာ္ႏွင့္ တုိ႔ထိက ေနာက္ တစ္ဦးအေပၚတြင္ တို႔ထိျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ ဆိုလိုသည္မွာ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ ႏွစ္ဦးကို ျခားနားစြာ ကိုင္တြယ္ ခဲ့ေၾကာင္း ၀န္ခံရေပမည္။
ယာကုတ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်စ္ရပါသနည္း။ အမွန္တကယ္တြင္ ယာကုတ္သည္ ေကာင္းေသာသူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေခ်။ ေဟျဗဲဘာသာစကားအားျဖင့္ ယာကုတ္ဟူေသာ အဓိပၸါယ္မွာ "လိမ္လည္ လွည့္ျဖားသူ" ဟု အဓိပၸါယ္ရွိပါသည္။ အမည္ႏွင့္ လိုက္ေအာင္ပင္ ညဏ္အလြန္မ်ားျပီး လွည့္ျဖားတတ္သူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္က ဤကဲ့သို႔ေသာ လူမ်ိဳးကို ခ်စ္သည္ဟု ဆိုရာ၌ ၾကီးမားေသာ ေမတၱာေတာ္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ယာကုတ္၏ အသက္တာတြင္ အေပးအယူလုပ္ကာ အျမဲတမ္းအႏိုင္ယူရန္ ၾကိဳးစားအားထုပ္ေလ့ရွိသည္။ ဘုရားသခင္ကိုပင္ အေပးအယူလုပ္ ရန္ၾကိဳးစားအားထုပ္ခဲ့သည္။ ေဗသလ အရပ္တြင္ ေက်ာက္ခဲကို ေခါင္းအံုးျပီး အိပ္စက္အနားယူေနရာ ထိုအရပ္တြင္ ေကာင္းကင္တမန္မ်ား ဆင္း/တက္ ေနၾကသည္ကို ျမင္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ဘုရားသခင္က
ငါသည္ သင္၏အဘ အာျဗဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇတ္၏ဘုရားတည္းဟူေသာ ထာ၀ရဘုရားျဖစ္၏။ သင္အိပ္ ေသာ ေျမကို သင္ႏွင့္သင္၏ အမ်ိဳးအႏြယ္အား ငါေပးမည္။ သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္သည္ ေျမမႈန္႔ကဲ့သုိ႔ မ်ား ျပားလိမ့္မည္။ အေရွ႕အေနာက္ ေတာင္ ေျမာက္ ေလးမ်က္ႏွာ အရပ္တု႔ိသုိ႔ ႏွ႔ံျပားလိမ့္မည္။ သင္ႏွင့္ သင္၏ အမ်ိဳးအႏြယ္အားျဖင့္ လူမ်ဳိးအေပါင္းတုိ႔သည္ ေကာင္းၾကီးမဂၤလာကို ခံရၾကလိမ့္မည္။ ငါသည္ သင့္ဘက္ မွာ ရွိ၏။ သင္သြားေလရာရာ၌ ငါေစာင့္မမည္။ ဤျပည္သုိ႔ တစ္ဖန္ ေဆာင္ခဲ့ဦးမည္။ ကတိထားသည့္ အတိုင္း မျပည့္စံုမီွ၊ သင့္ကို ငါမစြန္႔ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ (ကမာၻဦး ၂၈း၁၃-၁၈)
မနက္မိုးလင္းလာေသာအခါ အိပ္ရာမွ ႏုိးျပီး ထုိအရပ္မွ မထြက္ခြာခင္ ယာကုတ္က
ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ဘက္၌ ရွိလ်က္ ယခုသြားရာလမ္းမွာ ငါ့ကို ေစာင့္မ၍ စားစရာအစာ၊ ၀တ္စရာ အ ၀တ္ကို ေပးသနားေတာ္မူလွ်င္၄င္း၊ ငါသည္တစ္ဖန္ အဘ၏ အိမ္သို႔ ျငိမ္သက္စြာ ျပန္ေရာက္၍ ထာ၀ရ ဘုရားသည္ ငါ၏ဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူလွ်င္ ၄င္း မွတ္တုိင္ျပဳ၍ ငါထူေထာင္ေသာ ဤေက်ာက္သည္လည္း ဘုရားသခင္၏ ဗိမၼာန္ျဖစ္ရမည္။(ကမာၻဦး ၂၈း၂၀-၂၁)
ယာကုတ္သည္ ထိုမွ်ေလာက္ ဘုရားသခင္၏ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ႏွင့္ ကတိေတာ္မ်ား ရရွိိထားေသာ္လည္း ဘုရားသခင္က ႏႈတ္ထြက္စကားေတာ္အတုိင္း မလုပ္မွာ စိုးျပီး အေပးအယူ လုပ္ခဲ့ေသ:သည္။ ကိုယ္ေတာ္ တကယ္လုပ္ေပးရင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပန္လုပ္ေပးမယ္။ ကိုယ္ေတာ္ တကယ္လုပ္မေပးရင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း လုပ္ခ်င္မွ လုပ္မယ္ ဆိုသည့္ သေဘာပင္ ျဖစ္သည္။
ထို႔ေနာက္ သူသည္ ခရီးဆက္လက္ ထြက္ခြာ ခဲ့ျပီးေနာက္ သူ႔ဦးရီး လာဗန္ထံတြင္ ေရာက္ရွိသည္။ ထိုေနရာတြင္ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ သူသည္ သူ႔ဦးရီးလည္းျဖစ္၊ ေယာကၡမလည္းျဖစ္သည္ လာဗန္၏ အိမ္တြင္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေနခဲ့ရသည္။ ထို႔ေန႔ရက္ ကာလမ်ားသည္ ယာကုတ္အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား ဆံုးရႈံးခဲ႔ရသည့္ ေန႔ရက္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ စိုက္သည့္အတုိင္း ရိတ္ရသည္ ဟု ေျပာရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိေနရာတြင္ လာဗန္က လွည့္စားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး ယာကုတ္ကို အသံုးခ်ကာ စီးပြားေရး အျမတ္ထုပ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး မခံႏုိင္သည့္ အဆံုးတြင္ ယာကုတ္က လွည့္စားမႈမ်ား၊ ကလိမ္ကက်စ္ညဏ္မ်ားကို အသံုးခ်ကာ လာဗန္ကို ျပန္လည္ လွည့္စားျပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ရရွိလာေသာအခါ လာဗန္ထံမွ ထြက္ေျပးေတာ့သည္။
အျပန္ခရီးတြင္ ျပႆနာ စတင္ေခ်ျပီ။ သူလွည့္စားခဲ့ေသာ သူ႔အကိုႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေတာ့မည္။ သူ႔အကို ဧေသာ သည္ ယာကုတ္ကို သတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ မုန္းတီးေနမွန္း သူကိုယ္တုိင္ သိပါသည္။ သို႔ေသာ္ အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ကတည္းက ပင္ ဘုရားသခင္၏ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ျဖစ္ေသာ "အၾကီးသည္ အငယ္၌ ကၽြန္ခံရလိမ့္မည္ (ဗ်ာဒိတ္ ၂၅း၂၃)" ဆိုေသာ ကတိေတာ္ကို သိျပီး ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ဒီခရီးကို အစျပဳခဲ့သည့္အခ်ိန္က ဘုရား သခင္ ေဗသလအရပ္တြင္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ စကားေတာ္မ်ားကိုလည္း သိျပီးျဖစ္သည္။ အကို ဧေသာကို ရင္မဆိုင္ရဲေသာအေၾကာင့္ မိမိကၽြန္မ်ားႏွင့္ မယားမ်ားကို ေရွ႕မွ ေစလႊတ္ကာ အကို၏ အမ်က္ေဒါသကို ေျပရာေျပေၾကာင္း ျဖစ္ေစရန္ ၾကိဳးစားအား ထုပ္ခဲ့သည္။ ထိုဗ်ာဒိတ္ေတာ္မ်ားကို သိရွိ ျပီးျဖစ္ပါလ်က္ အကို ဧေသာကို ရင္မဆိုင္ခဲ့သည္မွာ ကတိေတာ္ကို မယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။
ထို႔ေနာက္ အကိုဧေသာႏွင့္ မေတြ႕မီ ညတြင္ ယာကုတ္သည္ ယဗၺဳတ္ဆိုေသာ ေခ်ာင္းကေလး နံေဘးတြင္ တကိုယ္တည္း ရွိေနစဥ္ လူတစ္ဦးသည္ သူ႔ကို ၀င္ေရာက္နဗန္းလံုးေလသည္။ ထုိသူသည္ ေကာင္းကင္တမန္ ျဖစ္သည္ ကို သိရွိေသာအခါ အတင္းဆြဲထားေလေတာ့သည္။ ထိုသူက မိုးလင္းေတာ့မည္ ငါ့ကိုလႊတ္ပါ ဟု ေျပာေသာ အခါ "ကိုယ္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေကာင္းၾကီးမေပးလွ်င္ မသြားရ" ဟူ၍ ေျပာဆိုျပီး အတင္းဆြဲထားေလေတာ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ အတင္းဆြဲထားရျခင္းမွာ မနက္ ျဖန္ေတြ႕ရမည့္ အကိုျဖစ္သူႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရာတြင္ ေအာင္ျမင္မႈ ရႏုိင္ရန္ ေကာင္းၾကီး အတင္းေတာင္းခံေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေန႔ညတြင္ ေကာင္းကင္တမန္က ယာကုတ္၏ ေပါင္ရုိးကို ထိုးသျဖင့္ သူသည္ အဆစ္ျပဳတ္ကာ ဒုကၡိတ ဘ၀ ေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ ဘုရားသခင္က ထိုသို႔ ျဖစ္ေစျခင္းမွာ သူ႔တြင္ အစြမ္းအစမရွိေၾကာင္း သိေစခ်င္၍ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ယာကုတ္သည္ ကိုယ္တိုင္က ဒုကၡိတ ျဖစ္သည္။ သူပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကိုလည္း သူ႔အကို ေက်နပ္ေစရန္ ေပးဘို႔ စဥ္းစားထားသည္။ ယခုအခါ ပိုင္ဆိုင္မႈ လည္းကင္းမဲ့၊ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒုကၡိတ ျဖစ္ေနျပီ။ ထုိအေျခအေနကို ေရာက္ေစျခင္းမွာ ယာကုတ္ကို မင္းဘယ္ ေလာက္ ကလိမ္ကက်စ္ညဏ္သံုးသံုး၊ မင္းဘယ္ေလာက္ အစြမ္းအစရွိရွိ ဘာမွ အသံုးမက်ပါဘူး၊ ဆိုတာကို သိေစျခင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ယခုအခါ ယာကုတ္သည္ ကိုယ္ပိုင္ အစြမ္းအစ မဲ့သြားေလျပီ။ သို႔ေသာ္ သူခံစားလိုက္ရေသာ ေကာင္းၾကီးမဂၤလာ တခုရွိသည္။ ထိုအရာမွာ ယာကုတ္၏ အမည္ကို ဣသေရလ ဟူ၍ အမည္ေျပာင္းလိုက္သည္။ ဣသေရလ ဆိုသည္မွာ "ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေရွ႕စံ ကိုယ္ေတာ္ေလး" ဟု အဓိပၸါယ္ရ ပါသည္။ ဒုကၡိတျဖစ္၊ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ဆံုးရႈံးရမည့္ အေျခအေန ေရာက္မွ ယာကုတ္ "လွည့္ဖ်ားသူ" မွ "ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေရွ႕မင္းသား" ျဖစ္လာေတာ့သည္။ ထုိအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မွာ ယာကုတ္သည္ အရာရာကို နားလည္သြားေခ်ျပီ။
ဆက္လက္ျပီ သင္ကိုယ္တုိင္ အေျခအေနကိုလည္း ဆက္လက္ ဆန္းစစ္ေလ့လာပါ။ သင္သည္ ယာကုတ္ကို အျပစ္တင္ေကာင္း တင္ႏုိင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သင္ကိုယ္တုိင္ပင္ ယာကုတ္ထက္ ပိုမိုဆိုးရြားေသာသူလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ လူတိုင္းသည္ ယာကုတ္ကဲ့သို႔ပင္ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စကိုသာ အားကိုးယံုၾကည္ျပီး ဘုရားသခင္ကို ဘယ္ေသာအခါမွ ယံုၾကည္အားကိုးႏုိင္မႈ မရွိၾကပါ။ မ်က္ျမင္အေျခအေနကိုသာ ၾကည့္ျပီး အသက္ရွင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္။ သင္ကိုယ္တုိင္ ယာကုတ္ႏွင့္ ျခားနားပါသလား။
အထက္ပါ ျဖစ္စဥ္မ်ားအရ ယာကုတ္သည္ အမွန္တကယ္ ေကာင္းေသာသူ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္က ခ်စ္ရပါသနည္း။ ရွင္းပါသည္။ တခုတည္းေသာ အေၾကာင္းသာ ရွိပါသည္။ ထုိအရာမွာ ေက်းဇူးေတာ္သာ လွ်င္ ျဖစ္ေပသည္။ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္က မေကာင္းေသာသူမ်ား အားလံုးကို ဘုရားသခင္၏ အခ်စ္ေတာ္ ျဖစ္ေစသည္။"ေက်းဇူးျပဳလိုေသာသူကို ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူ၏" (ေရာမ ၉း၁၈)။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံမွသာ ထုိေက်းဇူးေတာ္ကို ခံစားႏုိင္သည္။ လက္မခံပါက ထုိေက်းဇူးေတာ္ကို ခံစားႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိေခ်။
ဘုရားသခင္မုန္းေသာ ဧေသာ အေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမည္။
Comments
Post a Comment