ေက်းဇူးေတာ္အေၾကာင္း (၁)

တိတု ၂း၁၁-၁၄
တိတုသည္ ကေရေတကၽြန္းမွ ဘုရားသခင္၏ လူစုေတာ္ကို ၾကည့္ရႈရေသာ အသက္ ငယ္ရြယ္သူ သင္းအုပ္ဆရာတဦး ျဖစ္သည္။ ထိုအသင္းေတာ္သည္ တမန္ေတာ္ ၀တၳဳထဲတြင္ ရွင္ေပါလုေျပာသည့္ အသင္းေတာ္ကို တည္ေထာင္ျပီး မၾကာခင္တြင္ တိတုထံ အပ္ႏွံခဲ့ပံုရသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ တိတုသည္ ငယ္ရြယ္၍ အေတြ႕အၾကံဳႏုနယ္ေသာ သူျဖစ္သည္။ ရွင္ေပါလုက သူ႔ထံသို႔ သိသင့္သိထိုက္ သည့္အရာမ်ားကို ၾသ၀ါဒ စာေစာင္အျဖစ္ ေရးသားခဲ့သည္။ ေပါလုသည္ သူ၏ စာေစာင္ထဲတြင္ မစံုလင္ မျပီးျပတ္ေသးေသာ အမႈမ်ားကို ျပင္ဆင္ျပီး သင္အုပ္ဆရာမ်ားကို ခန္႔ထားရန္ သြန္သင္ထားသည္(တိတု ၁း၅)။ အလားတူပင္ မွန္ကန္ေသာ ၾသ၀ါဒမ်ားကို သြန္သင္ရန္လည္း ထပ္မံေျပာၾကားထားသည္(တိတု ၂း၁)။ ထို႔ေနာက္ တိတု ၂း၁၁-၁၄ တြင္ ရွည္လ်ားေသာ ၀ါက်စာေၾကာင္းၾကီးကို ေရးသားကာ တိတုအတြက္ သတင္းကာင္း (Gospel) ကို ေရးသားခဲ့သည္။ ကေရေတကၽြန္း အသင္းေတာ္တြင္ ရွိေသာ ျပႆနာကဲ့သို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသင္းေတာ္မ်ားတြင္ ျပႆနာမ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ ထိုစာပိုဒ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ ဆီေလ်ာ္မႈရွိေပသည္။ ထိုေနရာတြင္ သင္အုပ္ဆရာ မခန္႔ႏိုင္ေသးေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ အသစ္ေျပာင္းလဲလာသူထဲတြင္ သင္အုပ္ဆရာေနရာ အတြက္ သင့္ေတာ္ေသာ လူတစ္စံုတစ္ေယာက္ မေတြ႕ေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ပညာရွင္ တစ္ေယာက္ ေရးသားထား သည္မွာ ထိုေနရာတြင္ အသင္းေတာ္ လုပ္ငန္းမ်ားကို ေအးေဆးစြာေနႏိုင္သူ၊ အလယ္အလတ္တန္းစား အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ ရုိေသေလးစားမႈခံရေသာ အသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ အသင္းေတာ္ လုပ္ငန္း စတင္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ထားရွိပုံမရပါ ဟူ၍ ေရးသားထားသည္။ သတင္းေကာင္းသည္ မေသခ်ာ မေရရာေသာသူ အမ်ားစုအတြက္ ျဖစ္သည္။

ကယ္တင္ေသာေက်းဇူးေတာ္
ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္မ်ားက လူအေပါင္းထံသုိ႔ ကယ္တင္ျခင္း ေကာင္းၾကီးမ်ား ယူေဆာင္လာ ေပးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ကယ္တင္ျခင္းသည္ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ သက္သက္ျဖင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ဧဖက္ ၂း၈-၉ တြင္"ယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ျခင္းသုိ႔ ေရာက္ရ၏၊ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ ေရာက္သည္မဟုတ္။ ဘုရားသခင္ သနားေတာ္မူရာျဖစ္သတည္း။ ကိုယ္ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္းသုိ႔ ေရာက္သည္မဟုတ္။ သုိ႔ျဖစ္၍ အဘယ္သူမွ် ၀ါၾကြားစရာ မရွိ။" ဟု ေရးသားထားပါသည္။ Calvin Miller ေရးသားထားေသာ Spirit, Word and Story စာအုပ္ ထဲတြင္ ေက်းဇူးေတာ္ကို အနက္အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုရာတြင္ "မထိုက္တန္ဘဲ မ်က္ႏွာသာ ေပးခံရသည္" ဟု ေရးသားထားပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔သည္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္ေန ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ယေန႔ ဤေနရာတြင္ ရွိေနၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ အျပစ္မွ ကယ္တင္ျခင္း ခံရျပီ၊ ထာ၀ရ စီရင္ျခင္းႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ ရသည္။ သို႔ေသာ္ စဥ္းစားစရာ ရွိလာသည္မွာ ထိုေက်းဇူးေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထံ မည္ကဲ့သို႔ ေရာက္ရွိ လာပါသနည္း။ ၂တိ ၂း၁၄ က ေျပာသည္မွာ "ထိုသခင္ ေယရႈခရစ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာ ဒုစရုိက္မွ ငါတို႔ကို ေရြးႏႈတ္ျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းေသာ အက်င့္ဘက္၌ စိတ္အားၾကီး၍ ပိုင္ထိုက္ေတာ္မူေသာ အမ်ိဳးကို မိမိအဖို႔ စင္ၾကယ္ေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ကိုကိုယ္ စြန္႔ၾကဲေတာ္မူျပီ။"

John Bunyan ကေရးသားထားသည္မွာ

• "အို - ဘုရားသခင္ရဲ႕သားေတာ္ ---


• ေက်းဇူးေတာ္ဆိုတာ ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ မ်က္ရည္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။


• ေက်းဇူးေတာ္ေတြဟာ ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ နံေဘးေတာ္ကေန ေသြးမ်ားနဲ႕ တစက္စက္ စီးထြက္ေနပါတယ္။


• ေက်းဇူးေတာ္ေတြဟာ ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ ႏႈတ္ဖ်ားေတာ္ကေန ခ်ိဳျမိန္မႈေတြနဲ႕ ထြက္ေပၚလာေနပါတယ္။


• ေက်းဇူးေတာ္ေတြဟာ ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ ေက်ာေပၚက ၾကာပြတ္ဒါဏ္ရာေတြမွာ ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။


• ေက်းဇူးေတာ္ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ ပလႅင္ေတာ္ေပၚမွာ လည္းေတြ႕ေနရပါတယ္။


• ေက်းဇူးေတာ္ေတြဟာ ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ လက္ဖ၀ါးေပၚက သံခ်က္ရာ ေတြမွာလည္း ျမင္ေနရပါတယ္။


• အိုး--- ျမတ္ေသာ သားေတာ္ ...ဒီေနရာေတြမွာ ၾကီးမား နက္နဲလွတဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ေတြ ရွိေနပါတယ္။


• ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွာေဖြလို႔ မရႏိုင္တဲ့ေက်းဇူးေတာ္ေတြပါ၊


• ကၽြန္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားဘို႔ေတာင္ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ၾကြယ္၀တဲ့ေက်းဇူးေတာ္ေတြပါ။


• အဲဒီေက်းဇူးေတာ္ေတြဟာ ေကာင္းကင္တမန္ေတြကို အံ့ၾသမႈ ျဖစ္ေစပါတယ္။


• အျပစ္သားေတြကိုေတာ့ ၀မ္းေျမာက္မႈ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ... အစရွိသည္ျဖင့္ ေရးသားခဲ့ပါသည္။

C. S. Lewis ကလည္း အံ့ၾသစရာ သူ၏ စိတ္ကူးယာဥ္ ေၾကာင္းအရာေလးျဖင့္ ေရးသား သက္ေသ ထူထားသည္မွာ ငရဲျပည္မွ ခရီးသည္မ်ားကို တင္ေဆာင္ကာ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ခရီးစဥ္တခုအျဖစ္ သြားေသာ ဘစ္ကားတစ္စီးေပၚတြင္ လူတစ္ဦးလိုက္ပါလာသည္။ ထိုကားသည္ ေကာင္းကင္ ႏိုင္ငံတြင္ ေရြမ်ားျဖင့္ ခင္းထားေသာ လမ္းေပၚတြင္ ေမာင္းႏွင္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘတ္စ္ကားထဲမွ လူသည္ ထိုေရႊလမ္းေပၚတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနေသာ သူ၏ မိတ္ေဆြေဟာင္း တစ္ဦးကို ေတြ႕လိုက္သည္။ ထိုအခါ သူသည္ ရုတ္တရတ္ ထကာ အားကုန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္သည္မွာ "ဒါမတရားဘူး၊ လံုး၀မတရားဘူး၊ အဲဒီလူဟာ သူ႔ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အျပစ္ေတြနဲ႔ အသက္ရွင္ ခဲ့သူျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ မတရားဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ေျဖာင့္မက္ မွန္ကန္မႈကို လိုခ်င္ပါတယ္၊ အမွန္တရားအတိုင္း ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။" ဟု အသံကုန္ ေအာ္ဟစ္ လိုက္သည္။ ထိုေရႊလမ္းေပၚမွ အျခားေသာ လူတစ္ဦးသည္ သူ႔မိတ္ေဆြထံသုိ႔ ကယ္ျပီး ေျပာလိုက္သည္မွာ "ဒီလူဟာ သနားစရာဘဲ။ ငါတို႔နဲ႔ မထိုက္တန္တဲ့ ေျဖာင့္မက္ျခင္း တရားကဘဲ ငါတို႔ကို ဒီေနရာ ပို႔ေပးလိုက္တယ္ ဆိုတာ သူ မသိရွာဘဲကိုး။ ငါတို႔ ဒီေနရာမွာ ရွိေနတာ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခံရလို႔ေပါ့။"

လူအခ်ိဳ႕က ေျပာသည္မွာ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္သည္ ဓမၼသစ္ကာလ အသင္းေတာ္ ေခတ္တြင္ ပိုမို တိုးတက္လာသည္ ဟုေျပာပါသည္။ ေနာက္ထပ္ ေသခ်ာစြာ ေလ့လာၾကည့္မည္ ဆိုလွ်င္ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္သည္ ကမၻာဦး စတင္ကတည္းက လူသားမ်ား အေပၚတြင္ သြန္းေလာင္းခဲ့သည္။ အာဒံႏွင့္ ဧ၀ အျပစ္တရား လုပ္ျပီး အရွက္တရားႏွင့္ ခံစားေနရခ်ိန္တြင္ ထိုအရွက္ကို လံုျခံဳေစရန္ ဖန္တီးေပးခဲ့သည္ (ကမၻာ ၃း၂၁)။ ထိုအရာသည္ေက်းဇူးေတာ္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဒါ၀ိတ္ ဘုရင္သည္ ဗာသေရွဗႏွင့္ ျပစ္မွားျပီး ေနာက္ သူမ၏ ေယာက်ၤားကို သတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူသည္ ၀မ္းနည္း ပက္လက္ ခံစားရကာ ေက်းဇူး တရားကို ရရွိရန္ ဆုေတာင္း၍ ခံစားရေသာ ႏႈတ္ခပတ္ေတာ္ကို ခ်ေရးလိုက္သည္။ ခ်ေရး လိုက္ေသာ အေၾကာင္းအရာသည္ ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီသည့္ တိုင္ေအာင္ အျပစ္တရားႏွင့္ ပတ္သတ္သည့္ သြန္သင္ခ်က္ ျဖစ္လာသည္။ " အို ဘုရားသခင္ ေက်းဇူးျပဳခ်င္ေသာ ေစတနာ စိတ္ေတာ္ ရွိသည့္အတိုင္း ကၽြႏု္ပ္ကို သနားေတာ္မူပါ။ စံုမက္ေတာ္မူျခင္း ဂရုဏာ မ်ားျပားသည္ႏွင့္အညီ ကၽြႏ္ုပ္ က်ဴးလြန္ျခင္း အျပစ္ ေျဖေတာ္မူပါ။ ဒုစရုိက္ အညစ္အေၾကးကို အကုန္အစဥ္ ေဆးေၾကာ၍ အကၽြႏ္ုပ္ကို သန္႔ရွင္း ေစေတာ္မူပါ" (ဆာလံ ၅၁း၁-၂)။ ဘုရားသခင္သည္ ဒါ၀ိတ္၏ အျပစ္ကို ေျဖလႊတ္ေပး လိုက္သည္။ ထိုအရာသည္ ေက်းဇူးေတာ္ပင္ျဖစ္သည္။

ေက်းဇူးေတာ္အေၾကာင္း (၂)ကို ဆက္ဖတ္ပါ။